Bráðum kemur betri (prófa)tíð

Ég mun taka fyrsta lokapróf mitt sem háskólanemi á morgun. Það próf er uppúr námskeiði sem heitir grasafræði. Síðan taka við frumulíffræði (12. des), efnafræði (16. des) og loks lífmælingar (19. des). Ég lýk prófum 19. desember og kemst um leið í langþráð jólafrí. Í rauninni hið fyrsta síðan í desember 2003. Það fyrsta sem ég ætla að framkvæma sem einstaklingur í jólafríi er að keyra heim til elsku Akureyrar minnar. Ó, elsku Akureyri, ég sakna þín.

Ég er á þeirri skoðun að maður verður að hafa gaman af því sem maður gerir. Ef maður getur ekki haft gaman af því að vera í skóla ber manni að taka sér frí frá námi. Að öðrum kosti er maður að svindla á sjálfum sér og bjóða uppá það að vera til án þess að njóta lífsins. Það er einhver stærsti glæpur sem manneskja getur framið gagnvart sjálfri sér.

Það gefur auga leið að þegar einstaklingur hefur gaman af því sem hann hefst við nær hann betri árangri en þegar hann gerir það ekki. Þetta er að mínu viti ástæðan fyrir því að mér gekk líka svona frábærlega í verklegri grasafræði í vetur. Kennararnir í því fagi; Hlynur Bárðason og Ólafur Patrick Ólafsson, gerðu námið áhugavert með því að vera alltaf hressir og skemmtilegir og sjá alltaf spaugilegu hliðina á öllum mögulegum hlutum. Það var virkilega gaman að mæta í tíma hjá þeim, jafnvel þótt mér þyki það efni sem þeir fjalla um alls ekkert sérstaklega spennandi.

Ég heyri oft það sjónarmið að prófatíðir séu leiðinlegar. Einmitt: Að prófatíðir séu leiðinlegar.

Eftir stífan lestur í dag fórum við Andri, Logi og Krulli í sund í sundhöll Reykjavíkur. Við byrjuðum á því að leika okkur á stökkbrettinu; hoppa eins hátt upp og við gátum til að gera fallið ofan í laugina sem mest og síðan beygja hnén og grípa utan um þau til að mynda kúlu í loftinu. Mér fannst ég vera orðinn 10 ára aftur. Síðan settumst við í rólegheitum í pottinn. Áður en við löbbuðum útí sundhöllina höfðum við Krulli og Logi skipt um ljósaperur á stigaganginum í tilefni aðventunnar – tókum venjulegu perurnar niður og settum upp rauðar í staðinn. Án vitundar annara íbúa hússins. Skemmst er að segja frá því að þegar við komum heim úr sundi var búið að skipta út einni jólaperunni (sem var beint fyrir framan íbúð konunnar á neðstu hæðinni) og setja aftur venjulega í staðinn. Sumum var greinilega ekki skemmt við þetta uppátæki okkar. Við gátum hins vegar hlegið mikið að þessu öllu saman. Eftir að hafa tekið aðra lestrartörn komu Almarr og Hannes í heimsókn. Við spiluðum borðspilin “Ticket to ride” og “Catan”. Síðan tókum við Almarr dúett á gítar. Komum okkur í jólagírinn með því að taka heims um ból. Eftir að Almarr og Hannes voru farnir fengum við Logi og Krulli þá frábæru hugmynd að fara út í te. Nei, ekki sígó, heldur te. Við suðum einfaldlega fullan ketil af vatni, útbjuggum te í þrjá bolla, löbbuðum út á gangstétt fyrir utan útidyrahurðina okkar og drukkum te og spjölluðum. Þær samræður voru mjög skemmtilegar og hlógum við okkur í keng, ég nenni eiginlega ekki að útskýra það frekar. Við stefnum að því að gera þetta reglulega. Nú sit ég og blogga, ætla síðan að sofa, og lesa í fyrramálið. Síðan ætlum við félagarnir að taka forskot á sæluna næstkomandi föstudagskvöld og bjóða systrum Loga og Krulla hingað heim til okkar í hamborgarhrygg. Litlu-jól Barónsstígs 55.

Það eina sem getur gert prófatíð námsmanns leiðinlega er hugarfar hans. Ég legg til að menn njóti lífsins og athugi hvort árangur fylgi ekki bara í kjölfarið.