... hélt ég að ljósin úr mælaborðinu sem speglast í rúðunum á bílum þegar þeir keyra í myrkri væru norðurljósin.
... var ég alltaf lögreglustjórinn í leikskólanum.
... var ég að minnsta kosti tvisvar lögga á öskudaginn.
... var einhverra hluta vegna 30. nóvember ár hvert „alþjóðlegi sleðadagurinn” hjá mér og litla bróður mínum. Við fórum nokkur ár í röð með stigasleða út á brekkuna í gamla leikskóla bróður míns og renndum okkur niður brekku.
... ætlaði ég að verða prófessor eða viðskiptafræðingur.
... fór ég aldrei í bíó. Fyrsta bíóferðin mín var á myndina The Truman Show en þá var ég í 3. bekk eða eitthvað svoleiðis.
... var ég geðveikt tapsár í íþróttum.
... bjó ég til Spurningabók Janna á ritvélina hans pabba. Þar bjó ég til spurningar um alla mögulega hluti og skrifaði svörin við þeim og spurði fólk svo spjörunum úr. Ég man eftir því að ein spurningin var „er hægt að deyja upphaflega úr kvefi?” Svarið við henni var já.
... trúði ég því ekki að loðsteinar væru lifandi. Haha, feis, gömlu bekkjarfélagar úr grunnskóla!
... tók ég fyrstu skóflustunguna að Giljaskóla. Kennarinn lét bekkinn draga spil úr spilastokki og þar sem ég fékk annan ásinn í stokknum var ég annar tveggja sem fékk að taka skóflustunguna.
... festi ég alltaf fullt af spilum á gjörðina á reiðhjólinu mínu svo það heyrðist svakalegt mótorhjólahljóð.
... lofaði ég sjálfum mér því að ég myndi aldrei stíga út fyrir hússins dyr um verslunarmannahelgi því þetta væri svo mikið sukk og sóðaskapur.
... sparaði ég alltaf flugeldana mína á gamlárskvöld til að geta átt sem mest eftir fyrir þrettándann.
... gat ég ekki farið að sofa nema að hafa kysst alla í fjölskyldunni góða nótt. Ég gætti mín alltaf á því að síðustu orðin sem ég segði við hvern og einn áður en ég fór að sofa væru „góða nótt”. Ef ég þurfti að segja eitthvað annað við einhvern eftir að hafa boðið góða nótt þurfti ég alltaf að gera það aftur.
... fannst mér það ótrúlega sniðugt að hægt væri að sveifla fötu fullri af vatni í hringi þannig að hún væri á hvolfi á ákveðnum tímapunkti án þess að vatnið færi úr henni.
... fór ég fyrstur inn um hurðina á nýja húsinu okkar (ég var á 5. ári). Ég hljóp beina leið inní eitt herbergið, klifraði upp á gluggakistuna, settist þar niður og sagði við mömmu og pabba að hér ætlaði ég sko að eiga heima. Þetta herbergi hefur verið herbergið mitt alla tíð síðan.
skip to main |
skip to sidebar
14 comments:
þetta er það allra krúttlegasta samantekt frá barnæsku sem ég hef séð.
Sérstaklega þetta með verslunarmannahelgina og nýja húsið - þú ert æði janni og ég sakna þín!
Mér fannst þetta með fötuna og vatnið alveg ótrulega merkilegt líka þegar ég uppgötvaði það, og finnst það í raun enn rosa sniðugt. Er 30. nóv ekki aljþóðlegi sleðadagurinn ennþá? finnst það nú synd að hætta með svona hátíðisdaga.
En já, sammála eygló, þetta er allra krúttlegasta samantekt frá barnæsku sem ég hef séð líka og af hverju ertu ekki í lögregluskólanum?
ég var að frétta að það snjóaði ekki í höfuðborginni, hvernig ætlaru að halda alþjóðlega sleðadagin hátíðlegan?
Áður en ég opnaði kommentakerfið og sá fyrri kommentin frá eygló og dóru var ég búinn að ákveða að segja eftirfarandi: "Ýtum karlmennskunni til hliðar í smá stund, þetta er alveg hreint með krúttlegri bloggfærslum sem maður hefur lesið." Sko, mér fannst ég bara vera að endurlifa barnæsku þína í gegnum færsluna:) Lofaði sjálfum mér því að fara aldrei út fyrir hússins dyr um verslunarmannahelgar??? þú sérð nú ekki eftir því að hafa svikið það loforð um síðustu versló... sjallallalalala;) og þetta með gluggakistuna og nýja húsið, ég brosti hringinn er ég las þetta og um leið setti atburðinn á svið í hausnum á mér:) hehehehe
Er hægt að vera meira krútt? haha
En annars verð ég að viðurkenna að það að þú sért með The One and Only Gísla Blöndal í tenglum hjá þér varð til þess að ég skellihló hérna með sjálfri mér :) Og ég hló ennþá meira þegar ég sé að hann er að fara til Philadelpia, en ég er einmitt á leiðinni þangað fljótlega.. Kannski ég bjalli í kallinn og bjóði honum í kaffi?
En hvað þetta er skemmtileg færsla.
Ég er sammála Dóru með að finnast vatnið í fötunni enn alveg mjög skemmtilegt.
Ég ímynda mér þig, alveg eins í útliti, nema hvað að þú ert smækkaður um u.þ.b. 80-100 cm í þessari mynd sem ég sé þig. Svo ertu klæddur í lögregluþjónabúning. Vá, hvað þetta er krúttleg mynd sem ég fæ af þér í hugann.
En Andri Heiðar? Ert þú krúttlegur líka með þetta komment? (Vona að hann sjái þetta)
haha aw krúttleg færsla:)
mér fannst þetta með vatnið í fötunni líga ótrúlega sniðugt þegar ég var krakki. mér fannst samt ekki jafn sniðugt þegar pabbi var að sýna okkur þetta með stóra fötu alveg troðfulla og handfangið á fötunni datt af og fatan flaug næstum á mig ;)
Haha ég fór heldur ekki fyrr en seint og síðar meir í bíó, Held að mín fyrsta bíósýning hafi verið Anastasía eða eitthvað álíka skemmtilegt!
Krúttleg færsla, krúttleg komment.
Svo sé ég ekki ástæðu til þess að leggja þennan merka dag niður!
Svo ég noti nú orðið krúttlegt einu sinni enn í þessum kommentum hjá þér þá var þetta það allra krúttlegasta! Þú hefur greinilega verið ótrúlega skemmtilegur krakki :P
hey vissi ekki að þú ættir bloggsíðu, gaman að því.
en vá ég var líka með þessa áráttu með að segja góða nótt við alla þegar ég var lítil og að það væri jafnframt það síðasta sem ég segði við viðkomandi. Einnig fór ég alltaf með faðir vorið áður en ég fór að sofa og það þurfti alltaf að vera það síðasta sem ég sagði upphátt áður en ég sofnaði, ef ég talaði við einhvern eftir að ég fór með faðir vorið þá fór ég með það aftur.
haha hvernig nennti maður að pæla í svona hlutum?!
mjög skemmtileg færsla
stundum vildi ég að ég gæti bara orðið lítil aftur. það var allt svo miklu auðveldara.
en janni minn, þú og þínir sambýlendur verðið að gera ykkur klára fyrir heimsókn og jafnvel djamm einhvern tímann á bilinu 17.-23.nóvember. aight man?
Til Eyglóar: Æji takk, Eygló mín. Ég sakna þín líka.
Til Dóru: Ég tók það mjög nærri mér þegar ég uppgötvaði í fyrsta skipti að ég hafði gleymt 30. nóvember. Það væri gaman að taka þetta upp aftur, ertu memm?
Til Steinunnar: Það er snjór í Reykjavík í dag...
Til Andra: Nei, ég sé ekki eftir því að hafa farið á Hjálma. Ónei. Var bjórinn sem ég gaf þér þá ekki sá síðasti sem þú hefur drukkið til þessa?
Til Snædísar: Gísli Blöndal er einfaldlega minn maður - svo einfalt er það. Ég elskaði það þegar hann sveiflaði fánanum þegar hann leiddi okkur eitthvert líkt og í skrúðgöngu. Svo gaf hann okkur kirkjuna, muniði?
Til Erlu: Heyrðu, ég er ekki frá því að ég eigi mynd af mér í lögreglubúningnum í einhverju albúmi heima á Akureyri. Verð að athuga það. Fólk segir að ég hafi nánast ekkert breyst í útliti frá því ég var lítill piltur svo þessi ímyndun þín er ef til vill ekki fjærri lagi.
Til Kolfinnu: Hahaha. Menn verða auðvitað að fara varlega. Þetta getur reynst stórhættulegt.
Til Mettu: Það var gert mikið grín að því að ég hafði aldrei farið í bíó. Í dag finnst mér gaman að fara á góðar myndir í bíó, en mér dettur ekki til hugar að fara tvisvar sinnum á sömu mynd.
Til Dagnýar: Já, mér finnst gaman að rifja upp æskuminningar. Ég skil vel fólk sem vill vinna á leikskóla. Þar eru þau í daglegum samskiptum við hreinskilnasta og heiðarlegasta fólk í heimi.
Til Önnu Haff: Blessuð, mín kæra. Gaman að heyra frá þér. Við mamma bjuggum til sérstakan bænapakka sem við fórum í gegnum. Mér er það sérstaklega minnisstætt að bænapakkinn hans pabba var aðeins öðruvísi og því var alltaf erfitt að fara með bænirnar með báðum í einu.
Til Röggu: Já, ég óska þess oft að ég yrði barn aftur og hefði ekki vandamál lífsins á herðum mér. Þið eruð velkomnar í heimsókn og við getum örugglega skemmt okkur vel. Reyndar verður maður örugglega kominn á kaf í prófalestur á þessum tíma - en hverju fórnar maður ekki fyrir að skemmta sjálfum sér með ykkur?
ójá ég er memm, finnst ennþá jafn gaman að renna mér á sleða og þegar ég var lítil, geri það með frænku minni og frænda alltaf þegar ég get :) því miður kemst ég ekki í ár, kannski næsta? :)
Já verð eiginlega segja að maður upplifði nostalgiu af því að lesa þetta. Sérstaklega loðsteinana, man þegar ég reyndi útí ystu æsar að sannfæra þig um það að loðsteinninn minn hefði borðað brauð og skriðið hingað og þangað (sem ég btw trúði sjálfur í algjörri einlægni).
Þú gleymdir líka metabókinni, þar sem maður gat sett met í hinum ýmsu þrautum..
Annars gott blogg
Post a Comment